Ghoranie to jedna z młodszych ras Arenu, która pojawiła się już w trakcie Wieku Mrozu, około 500 lat temu. Pewnego dnia grupy ghoran zaczęły wychodzić z Lasu Etran w Pallantis, z czasem rozprzestrzeniając się na większość Marchii. Według nich samych, ghoranie opuścili las w momencie pojawienia się w nim Pajęczej Królowej.
W obecnych czasach ghoranie są rasą skrytą i mało otwartą, zbierając się w społeczności zwane "zagajnikami", które łatwo poznać w miastach po nienaturalnie wielkich drzewach, zasadzonych przez samych ghoran (po jednym w miastach Morne, Kirtanie i Irentii). Drzewa te biorą się z ich własnych sadzonek, których każdy ghoran posiada kilka i które może konsumować, by przedłużać swój wiek (przeważnie jest to jedna sadzonka na 30-40 lat, a każdy posiada 3 do 5 sadzonek) albo sadzić w innych miejscach. Kiedy takie drzewo osiąga kilkaset lat, według legendy narodzi się nowe pokolenie ghoran.
Ghoranie "więdną", kiedy skończą im się sadzonki. Taka "śmierć" może zostać jednak cofnięta przez innego ghorana poświęcającego swoją sadzonkę. Przywrócony w ten sposób osobnik jest całkowicie nową istotą, ale może mieć przebłyski starego życia.
Ghoranie w stanie więdnięcia mogą zostać zniszczeni przez ogień czy inne czynniki.
Ghoranie nie mogą zostać wskrzeszeni.