Orkowie to trzecia najliczniejsza rasa Czterech Marchii, występująca w dużych ilościach w Taarvarku. Preferują górskie tereny i nieźle radzą sobie w życiu pod ziemią.
Orkowie łączą się w wielkie klany, zrzeszające od kilku do kilkudziesięciu rodzin. Mniejsze klany dążą do jak najlepszego zaprezentowania swoich córek i synów innym, większym klanom, aby łączyć się w jeden klan. W dawnych czasach orkowe klany były tak wielkie, że każdy uchodził za osobne małe państwo, z własną armią, polityką i miastami pod swoimi rządami. W obecnych czasach przetrwało około 10 Wielkich Klanów i mniej więcej drugie tyle mniejszych. Istnieją też rodziny bez żadnego klanu, nazywane Wyrzutkami - są to przeważnie wygnańcy, przestępcy i samotnicy, którzy nie dogadali się z władzami danego klanu. Wyrzutkowie mogą po pięciu pokoleniach skorzystać z prawa łaski i spróbować dołączyć do innego klanu, jeżeli ten ich zaakceptuje.
Z racji swoich silnych więzów klanowych, niewielu orków podróżuje na dłużej poza Taarvark. Przypadki orkowych rodzin żyjących w innych miastach są niezwykle rzadkie, ale Wielkie Klany czasem zakładają swoje ambasady w stolicach innych Marchii.
Popularna legenda orków mówi o Klanie Robaka, który ruszył eksplorować głębiny, ale nigdy nie wrócił. Według orków Klan Robaka nawiedza najczarniejsze tunele, nie mogąc znaleźć drogi do Szarych Ziem.
Większość orków posiada skórę w różnych odcieniach zieleni, ale mały procent orków jest całkowicie szary i pozbawiony kłów, za to dużo większy. Te orki czasem nazywane "dzikimi", są krzyżówką orków i fetchlingów. Często trafiają do armii czy grup najemników, choć niektórzy wykorzystują ich jako szpiegów, z racji zdolności wtapiania się w tło.
Orkowie żyją około 60 lat, zaś najstarsi dożywają do 80.