1300 lat temu na wyspach dominował kult czterech pomniejszych bogów słońca: Tlehar, Chohara, Luhar i Walkeeny. Uważana za matkę trzech pozostałych bogów Walkeena, miała swoją główną siedzibę w mieście Erana, nad jeziorami Erani. Nauki Walkeeny stawały się jednak coraz brutalniejsze, jej dzieci nie mogły tolerować takiego obrotu sprawy i poprosiły swoich kapłanów, aby doszli do porozumienia z kapłanami Walkeeny, ale tamci wygnali innych wiernych z Synagogi w Erana. To zapoczątkowało Wojnę Włóczni, gdzie grupa czempionów wszystkich czterech bóstw słońca stanęła do walki na przedmieściach Erany. Wojna Włóczni z kilkudniowego konfliktu przerodziła się w wielotygodniowe potyczki - choć armie bogów słońca nie były liczne, wsparcie kapłanów pozwalało szybko postawić na nogi wojowników.
Po 2 miesiącach Synagoga została zdobyta przez czempiona Tlehar, ale ten zdecydował się założyć nowe sanktuarium niedaleko. Walkeena zesłała jednak swoją gniewną moc, paląc uprawy i wysuszając ziemie i tylko interwencja jej dzieci powstrzymała suszę i zniszczenie. Nie dało się jednak odratować miasteczka Erana i zaledwie garstka mieszkańców pozostała.
Wierni słońcu powrócili do Synagogi, ale teraz jako ogół wierzeń z domeny slońca, bez żadnego konkretnego boga na czele. W sekrecie jednak ostatni czempion Walkeeny, Amir Bollivar, został postawiony w nowej osadzie Nefar na szczycie, jako filantrop i dobroczyńca. Kiedy Amir stał się wampirem przez znalezienie antycznej krwi w ruinach jednej z trzech świątyń, Walkeena obdarzyła go niezwykłą mocą przebywania w słońcu. Rzekomo jest to krew samej Walkeeny. Ród Bollivarów rządzi Nefar do dziś.