Slava nie rozstaje się ze swoim toporkiem, który ocalił jej nie raz życie tak na pobojowisku gdy szukała rannych, którym da się jeszcze pomóc, jak i w obozie wojskowym, gdzie uciekała przed spragnionymi kobiety żołdakami.
Slava Petrovic, ur. 1551
Pochodzi
z jednej z Agaryjskich wiosek znajdujących się dość blisko frontu, była
przyuczana do zawodu akuszerki gdy poznała Livię ładnych kilka lat
temu. Razem ze swoją mentorką pomogły jej się pozbierać - fizycznie i
psychicznie - po poronieniach. Pomagała też na froncie w namiotach
medycznych.
Kobiety utrzymywały ze sobą stały kontakt, w końcu
zaprzyjaźniając się ze sobą. Gdy Livia postanowiła wrócić do Ragady -
Slava pojechała razem z nią, zostawiając swoje ojczyste ziemie.
Slava
nie jest wykształcona, ale nie znaczy to, że jest głupia. Posiada dużą
wiedzę medyczną, akuszerską i ogólno-życiową. Twardo stąpa po ziemi, ma
spore poczucie humoru. Po ragadańsku mówi jednak słabo, chociaż ciągle
się uczy.