O, bazıları için Şimşeğin Kükreyişi, Yücefırtına veya Valhir'dir. Bazıları içinse Mahvoluş, Bin Yerinden Yaralı Ayı veya Ayakta Kalan'dır. Ancak eski geleneklere hâlâ bağlı olan kabileler onu Volibear olarak tanır.
Yıkım, kudret ve fırtınanın hayat bulmuş hali olan Volibear, Freljord'un durdurulamaz gücünü ve hiddetini temsil eder. Fani ırkların gelişinden çok önce Volibear ve yarı ilahlardan oluşan halkı Vorrijaard adını verdikleri ülkeyi kurmuştu. Efsanelere göre tek bir pençe darbesiyle Beş Fiyort'u oluşturmuş, magma yılanı Rhond'a karşı giriştiği efsanevi savaşın ardındansa sayısız vadi ve kanyon ortaya çıkmıştı. Volibear onu nihayet alt ettiğinde canavarın akan kanı Freljord'un ilk nehri olmuş ve devasa cesedi Ejdersırtı Dağları haline gelmişti.
İlk kabilelerin zamanında vahşi büyüler etrafta cirit atardı. Volibear herkesçe hürmet gören biriydi çünkü insanlar hayatta kalmak için onun yenilmez kudretine ihtiyaç duyuyordu. Çok büyük savaşlar oldu ve Volibear onu takip edenlerle omuz omuza çarpıştı. Üstünde hep kardeşi ve ocağın yarı ilahı olan Ornn'un dövdüğü, rünlerle kaplı zırhı olurdu. Aralarındaki kardeşlik bağları o dönemde güçlüydü. Ornn, savaşı kardeşi kadar sevmese de pek çok kez birlikte savaştılar. Volibear zor kazanılan zaferlere bayılırdı. Ona sunulan kan adaklarıyla birlikte gücü arttıkça arttı.
Zamanla Volibear ve halkı birbirinden koptu ve her biri kendi uğraşlarının peşine düştü. Yine de henüz aralarında gerçek bir bölünme gerçekleşmemişti... ta ki yeni fikirler eski inanışların altını oyana kadar.
Gücü eline geçiren üç kız kardeş Freljord'u kontrol etmek ve bu diyara düzen getirmek istiyordu. Yarı ilahlarsa nasıl ilerleneceği konusunda fikir ayrılığına düşmüştü. Bazıları tıpkı Anivia gibi kız kardeşlerle işbirliği yapmaya yakın görünürken Volibear ve Demir Domuz onları yok etmek istiyordu. Diğerleriyse onları tamamen yok sayma niyetindeydi. Sonuçta bu zayıf yaratıklar, onlardan önce gelenler gibi ölüp gidecekti.
Volibear, yüzünü en hayvani ve en vahşi takipçileri olan Ursinlere döndü. Onlarla birlikte bu üç kız kardeşi alt edebilirdi. Hazırlıkları sırasında Ornn'dan savaşçılarını donatmasını istedi.
Ancak Ornn bunu kabul etmedi. Ursinlerin yabani âdetlerini onaylamıyordu. Bunun üzerine iki yarı ilah arasında muazzam bir savaş koptu. Savaşın sonrasında Volibear kardeşine lanet okudu ve rünlerle kaplı zırhını çıkarıp attı. Artık dövüşürken yalnızca dişlerini, pençelerini, kuvvetini ve şimşeklerini kullanacaktı. Gücünden hiçbir şey kaybetmeyen Volibear, aksine kudretinin artık tamamen serbest kaldığını fark etmişti.
Tazelenen öfkesiyle yarı ilahların gücünü çalmak isteyen fani kız kardeşlerden birinin karşısına çıktı. Onu tüm ordusunun gözleri önünde yenip kör etse de fitili ateşlenen planı durdurmayı başaramadı.
Aradan geçen yüzyıllar boyunca Volibear'in gösterdiği dirence rağmen kabileler Üç Kız Kardeş'e hürmet etmeye başladı.
Kadim ritüeller daha da unutuldu. Kabilelerin yüzlerini vahşi doğaya dönmek yerine taş duvarlar ardında saklandığını gördü. İnsanların avlanmak yerine tarla ekip çobanlık yaptığını gördü. Nehirlerin özgürce kükremesine izin verilmeyip barajlarla hapsedildiğini görünce hiddetle gürledi. Bu onun Freljord'u değildi. Değişiklikler yavaş yavaş gelse de Volibear nihayet kabilelerin artık doğanın vahşi ruhundan koparak kırılgan, itaatkâr ve zayıf hale geldiğini anlamıştı. Bu güçsüz insanların ne eski âdetlere ne de eski ilahlara saygısı vardı.
Volibear'in içinde öfke ve kararlılık sel olup aktı. Uygarlığın bütün izlerini silip Freljord'u yeniden eski ve tam anlamıyla vahşi haline geri döndüreceğine yemin etti. İnsanlar bir kez daha güçlü olacaktı. Volibear de yeniden herkesin hürmet ettiği ve korktuğu biri haline gelecekti.
Volibear'in çağrısı kuzeyin dağları ve ovalarında yankılandıkça, daha fazla Freljord'lu ona kulak veriyor. Eski töreler yavaş yavaş hatırlanıp benimsenirken her yeni destekçiyle birlikte gücü daha da büyüyor.
Volibear'in hükmü kanla yazılacak.