Baghdasar II Stary w przeciwieństwie do swojego ojca i syna nie działał zbyt wiele. Spędził żywot na gniciu w pałacu i kontrolowaniu wydatków na handel. Jego panowanie pozwoliło jednak umocnić pozycję Protektoratu jako naczelnego producenta bawełny na świecie. Dzięki jego wyjątkowo stabilnym i przewidywalnym rządom sytuacja ekonomiczna w kraju i ogólnie na rynkach bawełny pozwalała na efektywne prowadzenie biznesu w tym regionie. W czasie, w którym Lord Protektor Złotego Kwiatu zbijał bąki, a na Półwyspie Ognistym szalała Wielka Wojna, wpływowi handlarze bawełną stawali się jeszcze bardziej wpływowi podnosząc średnie PKB w kraju do satysfakcjonujących poziomów. Co niecodzienne, ci biedniejsi kupcy też mieli szansę się wzbogacić. Tym samym nastała era pokoju i tzw prosperity.
Małżeństwo mu się nie ułożyło. Zaplanowane przez jego ojca, ani on nie kochał swojej żony, ani ona nie kochała jego. Jego jedyny syn, czyli potomek mogący przejąć protektorat urodził mu się ze służką pałacową. Ma też cztery córki, które są dziećmi wyłącznie jego żony. Na szczęście cały protektorat myśli, że są to wspólne dzieci jego i Akabi, więc nie ma rozruchów.
Umarł w słusznym wieku po zakażeniu, które wdało się do miejsca po amputowanej nodze. Pochowany został w Krypcie Zasłużonych w pałacu w Bambakya K'aghak' obok swojego ojca. Rządził 66 lat.