WIP
Zalesiony obszar wyżynny, od północy przechodzący w Pustynię Alkarim, od południa zaś odgrodzony pionowym klifem od położonych poniżej Południowych Trzęsawisk.
Jak głoszą starożytne pisma, pierwsi ludzie którzy pojawili się na Ortanie byli uchodźcami z ziem na dalekiej północy, szukającymi schronienia przed gniewem swojego władcy. Po długim okresie tułaczki przez dziką i skostniałą pustynię Alkarim, natrafili oni na porośnięte drzewami wyżyny na dalekim południu kontynentu. Na tych terenach znaleźli oni żyzną, bogatą glebę, oraz dziewicze puszcze bogate w zwierzynę łowną. Uradowani, osiedlili się więc w słonecznych dolinach, ciesząc się dobrobytem I zajmując tą krainę jako swoją nową ojczyznę. Z czasem zaczęli oni nazywać ją Feiknstafir, co w ich gardłowym języku znaczyło "ciemna ziemia".