Stoldo di Savoia

Stoldo di Savoia (ur. 1520) - należy pamiętać, że jedną z osi wokół której kręci się wojna domowa w Ragadzie, jest konflikt religijny zapoczątkowany przez Hermana Złotoustego, który brutalnie mordował sprzeciwiających mu się duchownych. To zaś mogło tylko zradykalizować jego przeciwników na łonie ragadzkiego kościoła, a gdy do wojny włączył sie papież wysyłając do Ragady swe wojska, rozłam w tutejszym kościele stał sie niezaprzeczalnym faktem.
Na czele narodowego odłamu kościoła Ragady stanął Stoldo di Savoia, samozwańczy Kardynał Ragady, który rzucił wyzwanie papieskiemu legatowi i samemu papieżowi Magnusowi nazywając go "zdrajcą zasad wiary kariańskiej i sługą Kusiciela". Stoldo głosi, że to Ciemność skłoniła Kartinę do interwencji w Ragadzie i udzielenia poparcia dynastii Hermanów i że Jedyny wzywa wszystkich, szlachetnych i prawdziwie wierzących Ragadczyków do stawienia oporu zbrodniarzom i heretykom plądrującym kraj pod sztandarami Sarantu i Hermana.
Stoldo błyskawicznie został jednym z głównych przywódców frakcji narodowej i choć jego stopsunki z księciem Sirocco bywają niekiedy szorstkie, na ogół duet ten sprawnie i solidarnie stawia czoła wojskom papieskim i królewskim. Oczywiście nikt nie ma złudzeń co do nieuchronnego wybuchu konfliktu między tymi dwoma, potężnymi liderami, ale zapewne wybuchnie on dopiero, gdy stronnictwo narodowe zwycięży w wojnie domowej, lub będzie tego bliskie.
Kardynał (lub "łżekardynał", jak nazywają go papiści) Savoia nie ustępuje przy tym wiele okrucieństwem i bezwzględnością księciu Strozzie. Jego uzbrojeni po zęby słudzy z utworzonego przezeń Świętego Zakonu Obrońców Ragady mają w zwyczaju pędzić pokonanych wrogów na kolanach kamienistymi traktami biczując ich przy tym, głodząc i odmawiając im wody pitnej. Dopiero po tak odbytej pokucie mogą oni dostąpić "zaszczytu" łąski kardynalskiej, który polega na wstąpieniu do rzeczonego zakonu jako bracia służebni i pokornej pracy na rzecz odbudowy gospodarki Ragady. Ci, któzy odmówią, zostają wygnani z kraju i ogłoszeni przez Stoldo heretykami.
Mimo, iż hasła "życia w ubóstwie" goszczą niekiedy i w kazaniach samego kardynała Savoii, wrogość wobec zamieszkującej wasze ziemie sekty schwingrytów jest chyba jedynym, w czym zgadza się on ze swoimi przeciwnikami z frakcji papieskiej. Nie raz już wystosował więc odezwy do swych stronników, aby karali bezwzględnie schwigryckich heretyków i przygotowali krucjatę przeciwko Komunie Sprawiedliwych. Jednak wezwania te pozostają póki co czczymi pogróżkami, gdyż narodowcy mają poważniejsze problemy, niż walka z fanatykami Arthura Schwingera.
-------
Żaden stronnik papieża nie może przyjaźnić się z łżekardynałem.
------
Maksymalny poziom więzi z łżekardynałem wynosi tyle, ile Wiara pomniejszona o 14 (tak, Stoldo jest bardziej fanatyczny niż papieski legat i chyba tylko sam Jedyny mógłby uzyskać jego pełne zaufanie i szacunek)
------
Żadna kobieta niezależnie od poziomu jej wiary, nie zdobędzie więzi z łżekardynałem na poziomie wyższym niż 2 - jest on zwolennikiem herezji maskulinistycznej.
------
Dawniej, zanim Stoldo został łżekardynałem, bywał on często w Sarancie i mówi się, że miał bardzo dobre stosunki z papieżem. Niektórzy z tego powodu uważają, że jego fanatyczna wrogość ma jakis podtekst osobisty.