Genovese di Sforza (1550) - niezbyt rozgarnięty, uważani wręcz za głupawego, ale za to bardzo użyteczny, tak można określić w skrócie młodszego brata barona Sforzy. Genovese nigdy nie interesował się żadnymi naukami teoretycznymi, ani nawet praktycznymi. Za to zawsze zdradzał skłonności do czerpania dużej przyjemności z zabaw fizycznych, zwłaszcza zapasów i treningu fechtowania. Szybko zatem wyrobił sobie pasję do walki bronią, oraz przy okazji stał się znawcą rynsztunku i wyposażenia bojowego, a potem już poszło z górki. Choć zapewne nie jest zbyt dobrym dowódcą, wkłada w kierowanie garnizonem rodu Sforza całe swoje serce i mawia się, że Genovesse niewiele czasu spędza gdzie indziej, jak w koszarach swych podkomendnych. Brat barona rzadko jest widywany na dworskich balach czy nawet w jadalni barona Sforzy, gdyż albo musztruje swoich żołnierzy, albo dokonuje inspekcji prochowni, albo nadzoruje porządki w zbrojowni, ewentualnie... odsypia, żeby rankiem wstać i znowu zająć się tym, co rozumie i kocha.
Ze względu na jego niesłychaną prostotę i brak szerszych horyzontów, brat znalazł mu nisko urodzoną, ale idealną dla Genovese żonę, dziewczynę troskliwą, cierpliwą i pokornie znoszącą nieobecność męża w łożnicy i przy stole. Dzięki Orsinie strój Genovese jest zadbany, broda przystrzyżona i brzuch pełen. Zachodzi bowiem obawa, że brat barona zapominałby o jedzeniu posiłków, gdyby ktoś mu ich nie przynosił i nie odciągał go od liczenia arkebuzów i pik w rodowym cekhauzie.
