"Si vis pacem, para bellum - Jeśli chcesz pokoju, przygotuj się do wojny."
Krótka historia - Dante jest pierworodnym synem Salvatore di Castiliogne. Mężczyzny którego w jakimś stopniu obawiało się całe księstwo, jak i słyszało o kazamatach kasztelu w Czarnym Lesie. I przez lata, Dante był jedynakiem zanim to Salvatore wraz z żoną postanowili postarać się o kolejnego potomka, jakim był Flavio.
Jako iż Dante był pierworodnym oraz to on miał odziedziczyć ziemie oraz tytuł, Salvatore wychowywał go, na swój sposób. Taki z którym zapewne wielu by się nie zgodziło. Fakt ciekawości Dantego w młodości, nie pomógł gdy to któregoś razu Salvatore doglądał egzekucji na więźniach, a ten podglądał z blank kasztelu. Bądź gdy ojciec opowiadał i uczył go o sprawiedliwości, jakoby ludzie gdy kochają Ciebie - nadal są skłonni Ciebie zostawić - ale to strach najlepiej trzymał podwładnych w szyku bądź wasali. Co też po latach docierało to Dantego coraz bardziej gdy zdawał sobie sprawę ze skali okrucieństwa swego ojca.
Nie mógł jednak nie przyznać mu skuteczności.
Gdy dorastał, został przez Salvatore zaręczony dyplomatycznie z Carmillą di Sforza.
Co okazało się, błogosławieństwem dla Dantego, albowiem nie okazała się szpetną smutną szlachcianką zmuszoną do małżeństwa. Bowiem oboje przypadli sobie do gustu. Osoby które pamiętają tamten okres, dobrze wspominają czas gdy po Dante było widać szczęście gdy tylko był w obecności Carmilli. Uczęszczał na bale, jak i widywano go z ukochaną śmiejących się i tańczących po korytarzach kasztelu.
Niedługo potem, doszło do ślubu tych dwojga, które rozeszło się hucznie po księstwie. To były najszczęśliwsze lata dla Dantego. Tym bardziej dla osób postronnych, szokujące było gdy wyjechał na Front. Jedni mawiają iż z dumą to ogłosił wszystkim w kasztelu, by udowodnić swego męstwa. Inni mawiają iż został zmuszony przez ojca do tego, nie dając mu wyjścia - jako iż ten nie przyjmował odmów. A jeszcze inni mówili wiele innych wersji.
W każdym razie pare lat później młody baron wrócił do Ragady z zasłużonym stopniem kapitańskim, pamiątką po elfie na brzuchu jak i kilkorgiem bliskich przyjaciół. Oraz tytułem honorowym od karyjczyków.
W spokoju minęło kilka lat szczęścia i odpoczynku. Gdy Dante douczał się jeszcze od ojca o zarządzaniu ziemiami jak i rozkoszował się wspaniałymi chwilami w objęciach żony.
To wtedy najczęściej widywano go w spokoju ducha, gdy siedzieli oboje w ogrodzie, zaś Dante tylko słuchał pięknego głosu Carmilli gdy czytała na głos książki bądź poezję - na którą Dantego nigdy nie powiedział złego słowa. Zachęcając ją do czytania takiego.
Wtedy też Carmilla zaszła w ciąże i urodziła Aurorę, kosztem swego życie niefortunnie.
Wtedy też, rozpoczął się dla Dantego najmroczniejszy okres życia o którym nigdy nie mówi, milczy. Oraz jego podróż do Vermeru, z niejasnych powodów dla ludzi.
By parę lat później powrócić.
Zdając sobie sprawę że to wszystko mogło być na marne.