Salvatricia di Conte

Młoda Salvatricia cieszyła się dużą swobodą, gdyż jej starsza siostra, Aurelia, była drugą żoną hrabiego Orsinego. Dopóki Aurelia nie została odesłana i hrabia nie zażądał rozwodu, Salvatricia mogła zajmować się czym chciała: jazdą konną, polowaniami, a nawet organizowaniem wyścigów konnych ze szlachcicami.

Gdy jej starsza siostra została posłana we wstydzie do klasztoru, brat zmienił swoje oczekiwania wobec Salvatricii. Zawezwał ją na swój dwór i ku jej wściekłości, zmusił ja do zrzucenia jeździeckiego stroju, porzucenia wyścigów i polowań i przywdziania balowych sukni. Teraz to Salvatricia stała sie głównym "aktywem" barona Matteo. Ten zaś od razu wziął się za kupczenie ciałem swej siostry, próbując podsunąc ją swemu hrabiemu, co jednak sie nie udało, gdyż ubiegli ich - ku swojej zreszta zgubie - Cristobaldi.

Tak więc baron Matteo szuka kandydata na męża dla swej siostry, a ściga się z czasem, gdyż nieopatrznie pozwolił jej pozostać panną do 21 roku życia. Salvatricia stawia jednak specjalne warunki swego zamążpójścia: wraz z nią do domu przyszłego męża musi pójść para jej ulubionych dwórek, oraz stary koniuszy, z którymi nie zgodzi się rozstać za nic w świecie.

Trudność: córka barona +2, koneksje polityczne +1, wiek -1, silny charakter +1, pośpiech barona -1, dziwne wymagania: -1, łącznie: 1
Koszt prezentu: 25 kordinów
Zainteresowania: Jeździectwo, Polowania, Plotki
Wartość posagu: 550 kordinów

Prawdziwą pasją Salvatricii są bowiem wyścigi konne. Jazdy konnej uczyła się już jako dziewczynka i błyskawicznie przestała dostadać wierzchowców po damsku, pragnąc zakosztować szybkiej jazdy, wiatru we włosach i dobrej zabawy. Początkowo goniła się konno z własnym bratem po otaczających rodowy dwór lasach i wzgórzach, a gdy zaczęła lepiej jeździć od przyszłego barona, zaczęła rzucać wyzwania okolicznej szlachcie. Nie zamierzała przy tym słuchać zatroskanych o jej bezpieczeństwo uwag matki czy brata - spadała z siodła wiele razy i cudem tylko uniknęła kopnięcia czy podeptania przez konie. Sama śmieje się z tego i powtarza zawsze, że "Jedyny chroni odważnych!".

Gdy dorosła, przekształciła dobrą zabawę w niemal profesjonalne jeździectwo. Już jako nastolatka marzyła, aby wystartować w gonitwie konnej w Spineda i zdołała zrealizować swe marzenie. Od dwóćh lat regularnie ściga się z zawodowymi dżokejami i nierzadko wygrywa wyścigi zadziwiając jednych a oburzajc innych.