Choć na pierwszy rzut oka baron wydaje się zwykłym starszym mężczyzną - siwe włosy, broda - to jednak wciąż jest znany z dużej sprawności fizycznej. Widuje się go jak aktywnie poluje z oszczepem z siodła czy strzela z łuku, a nawet jak fechtuje.
Baron Farnese to jeden z najważniejszych wasali hrabiego Firenze, a przy tym pan bogatych i dobrze prosperujących ziem. W młodości baron odbywał nauki na uniwersytecie w Alldare, zanim po raz kolejny nie zamknięto go po następnym wybuchu przemocy w stolicy, a potem udał się na dwór młodego księcia Sirocco, któremu doradzał i towarzyszył w jego wyprawie do Vermeru, a następnie w tłumieniu niepokojów na jego własnych ziemiach.
Dopiero po tych wszystkich przygodach, baron powrócił do Selvistrii, aby spłodzić potomka i przejąć zarządzanie nad swą dziedziną z rąk swego, starzejącego się ojca i kuzyna Ambroggia. Po pietnastu latach ziemie Farnesich kwitną, a młody panicz Farnese wybiera się właśnie śladami ojca do Alldare, gdzie znów ponoć otwarto uniwersytet.
Baron łoży lojalnie daniny swemu hrabiemu, choć wie, że idą one na finansowanie armii i modernizacji twierdzy La Grazia, a on sam przecież - co jest jedynym zgrzytem w jego relacjach z hrabia Firenze - nie chce przystępować do wojny domowej i podpisał nawet po powrocie do Księstwa tę słynną Kartę Swobód. Baron jest więc jednym z nielicznych poddanych hrabiego Giovanniego, który nie próbuje przekonać go do zawarcia otwartego sojuszu militarno-politycznego z księciem Sirocco.