Dulcinea to przykład kobiety, która pchała swe damskie paluszki nie tam, gdzie trzeba i dostała za to po łapach. Nie wystarczało jej utrzymanie, jakie zapewniali jej bracia, lecz za wszelka cenę starała się wtrącać do toczonego przez nich konfliktu i doprowadzić do jego zakończenia. Na jej nieszczęście, obaj bracia doszli do wniosku, że sprzyja ona bardziej temu drugiemu bliźniakowi, więc zrobili coś, co od lat im się nie zdarzało: zadziałali zgodnie i wykluczyli Dulcinee z rodzinnych spraw wydając ją za mąż i odsyłając do domu jej nowej rodziny.
Teraz Dulcia jest żoną baroneta Sabardy i przebywa w jego zameczku Verzino pod czułym okiem dwórek i dwóch kuzynek męża, co skutecznie uniemożliwia jej mieszanie się w sprawy skłóconych braci. Mimo to Dulcinea nie dała zupełnie za wygraną i wciąż szuka sposobu, aby pogodzić jakoś Marca i Santa.