Baronowa na tyle często spotyka się z różnymi mężczyznami na schadzkach, że zdecydowała się wynająć i urządzić sobie w Veruggi - dokąd każdy ma w miarę blisko - specjalny apartament, w którym spędza miło czas z kolejnymi kochankami.
Rosalia została wydana przez ojca za mąż za barona Pizarro dla scementowania więzi między rodami należącymi do frakcji narodowców w Księstwie. To od samego początku czysto polityczne małżeństwo okazało się bardzo udane, właśnie ze względu na jego czysto formalny charakter.
Spisany przez obie strony kontrakt od początku zakładał, że celem związku jest spłodzenie męskiego potomka, oraz zapewnienie przyjaznych stosunków między rodami Ortoi a Pizarro i nic ponadto. Zarówno baron Pizarro, jak i jego żona dysponują pełną swobodą poszukiwania uciech seksualnych jak i nawet miłosnych uniesień poza formalnym małżeństwem - z zastrzeżeniem, że ich romanse odbywać się mają w sposób dyskretny, bez wywoływania skandali i z dala od rodzinnego pałacu Pizarrów.
Baronowa wywiązuje się z tych obowiązków wzorowo, przy tym korzystając z życia tak bardzo, jak tylko jest to możliwe w ramach tej liberalnej umowy z małżonkiem. Jednocześnie okazuje wiele troski swym dzieciom, oraz samemu baronowi, a brak seksualnych frustracji i napięć związanych z tymi wszystkimi podejrzeniami o zdrady, które szkodzą tak wielu innym małżeństwom, sprawia że małżeństwo to funkcjonuje bardzo zgodnie i bezproblemowo.