Marcella nie ukrywa, że jest dumna, że wszystkie dzieci barona są też jej dziećmi i otwarcie przyznaje, że nie zniosłaby roli macochy. Powiła mężowi trzy córki: Julię (7 lat), Marię (4 lata) i Letizię (2 lata), oraz dwóch synów: Aurelia (6 lat) i Giulia (4 lata, bliźniaka Marii). Marcella bardzo kocha swoje dzieci i poświęca im dużo czasu.
Córka barona Zamorry nie miała wiele do powiedzenia, gdy Lorenzo de la Savaldi przybył do jej ojca z propozycją wzięcia jej za żonę. Baronowie błyskawicznie się dogadali i para w ekspresowym tempie powędrowała do ołtarza. Marcella jednak nie ma zbytnio powodów do narzekania, gdyż mąż daje jej bardzo wiele swobody, sam zajęty licznymi sprawami w Spineda.
Wspólnie z mężem młoda baronowa spędza czas głównie w łożu, gdy raz w tygodniu baron wróci ze Spinedy. Odpoczywają wtedy, Lorenzo żali się jej na swoje problemy, ona udaje, że ją to bardzo interesuje, a potem spełnia swój małżeński obowiązek. To ostatnie stara się robić bez wstrętu, gdyż doskonale zdaje sobie sprawę z faktu, iż baron spotyka się z kobietami w mieście, a nawet doszły ją słuchy o jego nieślubnych dzieciach. Wie zatem, że jeśli nie zadba o komfort męża, jego łaskawość może się skończyć. A wtedy, kto wie, może i ona odejdzie z jego pałacu, tak, jak pierwsza żona Lorenza?
Jednak od poprzedniczki różni Marcellę to, że dała już baronowi aż pięcioro dzieci, w tym dwóch synów, co daje jej dużą szansę na utrzymanie się w pięknym pałacu Gavazza, który pokochała nie tylko ze względu na malowniczy staw i zieleń go otaczającą, ale też spokój jaki w nim ma pod nieobecność męża.