Sanvaritano, 27 lipca 1575
Szacowny baronie Castiliogne!
Z ogromnym zdumieniem czytałam list pański, gdyż odrysowuje on zgoła zaskakujący obraz stosunków panujących w rodzinie Castiliogne i ustanowionej po śmierci nieodżałowanego hrabiego Cassiana Rady Regencyjnej. Przyznać muszę, że nie tak sobie wyobrażałam nowe rządy w Sortivari, a z relacji pańskiej, baronie, wynika, że nie ma w rodzinie waszej ani zgodności, ani nawet ładu co do tego kto jakie decyzje i na jakiej podstawie ma podejmować, z kim konsultować, a kto je zatwierdza, lub nie ma zgoła nic do powiedzenia. Wygląda na to, że rodzina Castiliogne nie stanowi obecnie jedności i nie jest zdolna jednym głosem przemawiać w najbardziej ważkich nawet kwestiach jej dotyczących.
Postawcie się w sytuacji mojej i spróbujcie sobie wyobrazić, jak byście zareagowali na pański list, będący niczym więcej, jak obietnicą dokonania wewnętrznego zamachu stanu (obalenie władzy uzgodnionego przedtem Regenta) złożoną wasalowi i przypominającą wręcz składaną miedzy wierszami propozycję przyłączenia się do takowego zamachu stanu. Oczywiście biorąc pod uwagę to, że działania moje mogą być w pełni rozsądnie poczytywane w Sortivari jako zdrada, nie znajduję się na pozycji uprawniającej mnie do oceniania pańskich, wewnętrznych spisków przeciwko pańskiemu kuzynowi, baronie Orlando. Zważcie jednak, baronie, że trudno jest mi rozeznać się co do tego, kto rzeczywiście sprawuje teraz w rodzinie Castiliogne faktyczną władzę. Czy jesteś to Ty, panie baronie, ze swymi listownymi zapewnieniami i prośbami, czy jednak baron Dante, ze swoimi armiami, armatami i gorejącymi wioskami, które jego wojsko zostawia za sobą na ziemiach rodziny Avicii.
W związku z tym zrozumiesz najpewniej panie baronie, że odpiszę Ci słowami króla Ballaru, które wypowiedział na wieść, że syn jego, znany nam później jako Prorok, zgładził Złotego Boga, a słowa te brzmiały: "uwierzę, jak zobaczę". Wstrzymam się zatem z ostateczną odpowiedzą na twą propozycję, baronie Orlando, aż nie ujrzę na własne oczy, że zapewnienia twoje co do możności pozbawienia twego kuzyna funkcji Regenta nad małoletnim hrabią, nie są jedynie myśleniem życzeniowym. Liczę na to, że pojmujesz mą ostrożność w tej sytuacji, zważywszy na to, że nie podąża za Tobą ani odrobina sławy bitewnej i można powątpiewać, abyś zdolny był zmusić kuzyna swego do zrzeczenia się władzy w rodzinie waszej. Wygląda bowiem na to, że czasy łagodnych rządów uprzejmej perswazji i grzecznych próśb uprawianych przez Cassiana, ma rodzina Castiliogne za sobą.Z poważaniem,
Orsina la Clemente, baronowa Sanvaritano, Villa Caro, Ortucci, Falamini i Scaloggio