Baronie Dante!
List ten jest pierwszym mym, samodzielnym przedsięwzięciem politycznym, jakie w swoim życiu podejmuję przeciwko woli mej matki a nawet bez jej wiedzy. Nie zgadzam się z ostatnimi wyborami mojej matki i jej oceną Twych działań, które ja sam podziwiam i pochwalam! Pragnąłbym, aby ród mój pozostał pod sztandarami rodu Castiliogne i chciałbym przewodzić mej rodzinie jednocześnie służąc Ci, baronie.
Pragnę też zakończyć byt tych wszystkich artystów-pasożytów okupujących nasz majątek, których ma matka sprowadza na te swoje, głupkowate festiwale trubadurów i - z Twoja pomocą - mógłbym to w końcu uczynić.
Jako dowód szczerości mych słów przesyłam Ci, baronie, ostrzeżenie! Matka moja otrzymała od kuzyna twojego, barona Orlanda wiadomość, w której powiadomił ją, że zamierza dokonać zamachu stanu w waszej rodzinie i pozbawić Cię tytułu regenta. Matka moja zaś postanowiła przeczekać sytuację i zobaczyć, czy baron Orlando zdoła Cię pokonać i strącić. Do tego czasu, aż się nie przekona, postanowiła nie posyłać do pułkownika Mozzenigo zawiadomienia o przyjęciu jego oferty przejścia rodziny Clemente do obozu narodowców.
Jeśli byś, baronie Dante, zdołał pokonać, pojmać i uwięzić swego kuzyna, zachowawszy swą władzę, ja mógłbym dokonać podobnego przewrotu w Sanvaritano. Mam wiernych ludzi i przyjaciół w domu i wśród młodej szlachty mojej baronii, którzy pójdą za mną, a nie za matką.
Pchnij posłańca z wiadomością, gdy sprawa z baronem Orlando będzie zakończona, a ja dołączę do Ciebie na czele swej rodziny.
Baron Mario la Clemente