Rodzina Gaudi do niedawna jeszcze była zwykłym, niewyróżniającym się rodem baronów, którzy służyli, choć niechętnie, księciu Silvestriniemu. Ród Gaudich jest jednym z tych, które zyskały zdecydowanie więcej na upadku rodziny książęcej, aniżeli straciły. Po pierwsze, zdołali wyszarpać z rozsypujących się majątków Silvestrinich tyle ziem, ile tylko dali im konkurenci. Następnie Gaudi uwolnieni ze swoich obowiązków lennych zaczęli szybko bogacić się, puszczając zdobyczne ziemie w dzierżawy i wyprzedając niektóre z nich, a zdobyty tak kapitał inwestując w przeróżne, typowo mieszczańskie biznesy, głównie w mieście Salicenza. Początkowo interesy te szły im jak po grudzie, lecz po latach prób i błędów, baron Renzo obrócił działalność finansową rodu w źródło nieprzebranego bogactwa. Postępowanie Gaudich nie budzi wielkiej sympatii ani szacunku wśród szlachty, a i wielu mieszcza z Salicenzy postrzega ich jako intruzów pchających swe łapska nie tam, gdzie ich miejsce wyznaczane im przez Jedynego.
Ród ten pozostaje obecnie niezależny.
Ich Sympatia polityczna jest nieznana.
Głową rodu jest baron Renzo del Gaudi. Baron jest wspólnikiem w Familia Corraprara.
Siedzibą rodu jest pałac Fenaroli u miasto Salicenza.
Posiadłości rodziny to Fenaroli, 5 dzierżawionych wsi wokół, oraz magazyny i wille w Salicenzie.
Głównym źródłem dochodów rodu jest handel i bankierstwo.
Są spowinowaceni z rodem Cossimo przez małżeństwo Giulietta da Cossimo z Gelazzo del Gaudi.