Stary ród Bologna od zawsze wiernie służył książętom Silvestrini, rozciągając swą władzę na własne ziemie z malowniczo położonego zamku Scapoli.
Zamki od zawsze stanowiły obsesje Bolognów i odkąd tylko ugruntowali swoją pozycję, zaczęli dążyć do powiększania swego stanu posiadania w tej dziedzinie. Miało to największy sens w czasach rycerstwa, przed wynalezieniem i rozpowszechnieniem się dział oblężniczych, choć nawet dziś, głównie z uwagi na bardzo górzyste ukształtowanie ziem Bolognów, ich zameczki zachowują sporą wartość obronną. Z pewnością zaś są dla nich powodem do rodowej dumy i każdy jest elementem historii rodziny Bologna.
Zamek Anzio padł ich łupem jako pierwszy, gdy baron Rodrigio wziął za żonę ostatnią dziedziczkę rodu, do którego należała budowla.
Kolejną zdobyczą Bolognów był kasztel Forbiletti, który otrzymali wpierw w dożywotnią dzierżawę od księcia Enzo Silvestriniego, przedostatniego z książąt tego rodu. Ponieważ stary baron przeżył zarówno księcia Enza jak i jego syna, Roberta, zamek pozostał już w rękach Bolognów.
Przed 30 laty Bolognowie wykorzystując trwającą wojnę domową siłą wzięli zameczek Casoli, zaś kasztel Frosolone obecny baron zakupił. Obecnie zaś robi wszystko, aby zdążyć jeszcze za swojego życia wyrwać z rąk rodu Volpedo zamek Castel di Tora.