Człowiek nie spodziewa się spotkać na imperialnej wsi kogoś uczonego. A już na pewno nie mieszkającego tam na stałe. Everard jest osobą, która wyraźnie odstaje od wiejskich chłopów w Babitz.
Pochodzi z Klepzig, miasta o kilka dni drogi na południe od Laer, leżącego po drugiej stronie Talabeku. Tam zdobył szlify uczonego, certyfikat cechowy architektów oraz poznał swoją żonę Vivina. Jednak od czasu zarazy z 2506 roku mieszkają razem w Babitz. Z początku Everard nie był zadowolony z tego stanu rzeczy. Zatrudnił się w Kompleks Zbójno jako inżynier i biurokrata. Było to stanowisko wyraźnie poniżej jego wykształcenia. Płaca też taka była. Z czasem jednak, oraz z ciągłą agitacją swojej żony, polubił swoje nowe miejsce w świecie. Wręcz zaczął je kochać. Zdarza się nawet, że otwarcie przyznaje, iż życie na wsi jest po prostu lepsze a ludzie tu są ulepieni z innej, czystszej, gliny.
Everard zwykle bywa cichy wśród innych ludzi ze wsi. Mimo kilku lat spędzonych w Babicach ciągle czuje się obcy. Postanawia jednak nie upodabniać się do lokalnych przesadnie i ciągle nosi czarne odzienie uczonego z miasta. Również tak samo strzyże swoją brodę i włosy.
Jako że jego umiejętności pracy w polu i tężyzna fizyczna są właściwe dla 'mądrali mieszczucha' postanowił wkupić się w łaski miejscowych zakładając Szkółka Niedzielna.
Praca w Kompleks Zbójno dla Arnoldi & Bryntok robi się również ciekawsza z roku na rok. Poza biurokracją, pisaniem listów oraz wsparciem sztygarów w konstrukcji krokwi, wpadł mu w ręce prototyp lampy górniczej. Obecnie stara się ją zrozumieć razem ze swoim synem Aldo Speckmann.