Gdy wieści o oskarżeniach o gwałt na szlachciance i współudział Patrizia w torturach i zabójstwach na służących Loretty da Colonna dotarły do uszu biskupa Foscariniego, wezwał do siebie młodego duchownego. Zażądał od księdza przyznania, czy jest winny zarzucanych mu zbrodni. Patrizio rzecz jasna zaprzeczył, a ponieważ Loretta da Colonna odmówiła zeznawania przed obliczem biskupa, ten nie miał innego wyboru, jak pozostawić sprawę nierozstrzygniętą z braku dowodów winy oskarżonego. Dla księdza Castelli skończyło się tylko na ostrzeżeniu ze strony biskupa.
Patrizio to pz pozoru wzorowy duchowny kariański: regularnie i z namaszczeniem odprawia msze, prowadzi procesje, zajmuje się dobroczynnością i naucza dzieci ubogich mieszczan w szkole parafialnej. Wśród gminu mógłby uchodzić za niemalże świętego, gdyby nie kilka rys na tym wizerunku.
Młody Patrizio to ten sam duchowny, którego Loretta da Colonna oskarża o współudział w mordzie na jej służkach i gwałcie na niej samej. Ponadto, ksiądz błogosławił oficjalnie kilku swoim krewniakom wstępującym na drogę "świętej wendetty", ogłaszając tym samym, że ich mordy podczas niej dokonane będą przebaczone przez Jedynego, gdyż stanowią "zemstę sprawiedliwą".
Już samo to - nawet, gdyby nie brał wcale udziału w gwałcie na Loreccie da Colonna - wystarcza, aby sam stał się uczestnikiem wendetty i tym samym potencjalnym celem dla wrogów. Z tego względu jego kościół i szkoła parafialna przypominają raczej warownię, lub więzienie: w oknach miast barwnych witraży wstawiono grube okiennice i żelazne kraty, a przed wejściami stoją uzbrojeni w halabardy i krótkie rapiery strażnicy.