Większość osób spotykających Rodzeństwo, po prostu ignoruje Peppera, chociażby z tego powodu, że kaleki technik rzadko kiedy przebywa w wyeksponowanym froncie sklepu - na ogół ukrywa się na jego tyłach w swoim, niewielkim warsztacie, który jest zarówno jego miejscem pracy, jak i azylem służącym mu do odpoczynku.
Jeśli jednak z jakiegokolwiek powodu Pepper znajdzie się wśród ludzi, raczej nie robi na nich szczególnie dobrego wrażenia. Wychodzony, mizerny i blady okularnik prawdopodobnie wyglądał kiedyś dużo lepiej, ale było to w czasach, gdy był jeszcze zdrowy. Obecnie jego porażone paraliżem ciało wisi smętnie w ochronnym kombinezonie spojonym z prostym, lekkim, aluminiowym egzoszkieletem, dzięki któremu technik może się w ogóle poruszać. Uzależnienie od tego gadżetu sprawia, że wygląda jak skazaniec uwieziony w jakiegoś rodzaju urządzeniu do tortur.
Wprawdzie zza szkieł starych okularów wyziera bystre spojrzenie a rysy jego twarzy wydają się łagodne i szlachetne, to jednak na ogół jego twarz pozostaje znużona i blada, jakby już zdążył się poddać i tylko czekał na nieuchronną śmierć. Jego fizjonomia niknie zresztą na tle reszty jego wprzężonej w egzoszkielet sylwetki, która sprawia, że postronni ludzie biorą go czasem bardziej za maszynę, niż za człowieka.
