Na szczęście psychika Giovanniego nie jest skrzywiona, w przeciwieństwie do osobowości jego siostry, FIlippy. Nie potrzeba więc intensywnego procesu naprawiania chłopca, z jakim musi zmagać się Ansaldo. Giovanni jest oczywiście nieco rozkapryszony, obrażony na świat (z Orlandem na czele) za przeprowadzkę do De Carette i rozdzielenie z siostrą, i wciąż przeżywa śmierć swego ojca (zapewne to ona leży u podstaw jego niesfornego zachowania). Proces wychowawczy panicza odbywać się będzie w dłuższych, kwartalnych okresach.
Młodego hrabiego także można wychowywać na dwa sposoby: autorytarnie, przy pomocy testów Autorytetu wychowawcy/ów przeciwko Opanowaniu (11) chłopca, albo łagodnie, za pomocą testów Wiarygodności przeciwko Sprytowi (12) panicza.
Analogicznie jak w przypadku siostry, sukces w wychowywaniu za pomocą Autorytetu jest łatwiej uzyskać, lecz odbije się to negatywnie na rozwoju chłopca (ograniczy maksimum jego Sprytu, Wiary, Opanowania, Wiarygodności i Autorytetu).
Także porażka autorytarnego wychowania niesie ze sobą gorsze konsekwencje: w zależności od tego jak wiele kwartalnych testów wychowania nie pozwoli uzyskać wymaganej liczby PS, wykształci się w chłopcu pewna liczba negatywnych cech charakteru i osobowości, takich, jak: brutalność, chciwość, mściwość, agresja, złośliwość itp. Różne będzie też ich nasilenie (Narrator będzie sobie losowo wybierał dla każdej porażki jaka negatywna cecha pojawia się, lub nasila w jej skutek).
Sukces w wychowywaniu hrabiego za pomocą Wiarygodności pozwoli mu osiągnąć optimum swoich zdolności psycho-intelektualnych i uniknąć rozwoju negatywnych cech osobowości i charakteru.
Porażka doprowadzi do tego, że hrabia pozostanie łatwym do manipulowania, ale kapryśnym i bojaźliwym chłopcem skrzywdzonym przez śmierć ojca i rozłąkę z siostrą, który będzie miernym, słabym władcą.
Każdy rok, w którym wszystkie okresy zakończą się sukcesem wychowawczym, pozwala za darmo podnieść też Więź z Giovannim o 1.
Proces wychowawczy Giovanniego składa się z 14 3-miesięcznych (kwartalnych) okresów wychowawczych trwających od sierpnia 1575 roku do kwietnia 1578 roku. Aby proces się powiódł, 10 z tych okresów musi zakończyć się sukcesami wychowawczymi, czyli uzyskaniem przez wychowawcę/ów więcej PS niż odpowiedni Współczynnik panicza.
W wychowaniu Giovanniego będzie brał udział na pewno Orlando di Castiliogne, jego matka Julia di Salvini odwiedzająca regularnie De Carette na co najmniej kilka dni w miesiącu. Podobnie, jak w przypadku Filippy, można zaangażować też inne osoby na tych samych zasadach. Julia kocha swojego syna i jest zwolenniczką łagodnego wychowywania go (Wiarygodność), ale ostateczna decyzja i tak należy do Orlanda, bo Julia zawdzięcza baronowi swą wolność i życie, więc mu ustąpi nawet w tej sprawie.
Podobnie, jak w przypadku siostry, są pewne potrzeby Giovanniego, które mogą ułatwić (zaspokojone) lub utrudnić (zignorowane) jego wychowanie:
Możliwość korespondowania listownie z Filippa di Castiliogne: 1 (wpłynie tez pozytywnie na wychowanie Filippy przez Ansalda) tak
Odwiedziny wzajemne z Giovannim raz w miesiącu: 1 (wpłynie tez pozytywnie na wychowanie Filippy przez Ansalda) tak
Uzyskanie prawa głosowania w Radzie Regencyjnej: 3 tak
Udzielenie mu prawa weta w Radzie Regencyjnej: 5 (nie liczy się do ujemnych PT) nie
Utrzymanie dotychczasowego, wysokiego poziomu życia (wydatki osobiste min. 20 kordinów miesięcznie): 1 tak
Kontynuacja odbudowy pałacu Ambra (koszt 150 kordinów miesięcznie): 3 częściowo (2)
Pozostawienie przy paniczu Paulina del Santafero: 2 tak
Złapanie i ukaranie zabójcy jego ojca (wychowawca musi mieć w tym istotny udział): 3 (nie liczy się do ujemnych PT) nie
Nauka języka nordyjskiego (Nauczyciel musi znać go na co najmniej 3): 1 nie
Aktualny PT testu wychowania: 1
Darmowe sukcesy na koniec kwartału: 9.
Dotychczasowe postępy (sukcesy/porażki): 1 / 1