1. Characters

Paulina del Santafero

córka kawalera

Paulina z Santafero to córka ubogiego szlachcica wychowana w niewielkim dworku we względnej biednie i zmuszona już w dzieciństwie przejąć opiekę nad swoim młodszym rodzeństwem, gdy jej matka zmarła.

Gdyby nie łut szczęścia, przyszłoby jej nadal mieszkać w niszczejącym, zadłużonym, rodzinnym dworku wraz z młodszymi braćmi i siostrami pod kuratelą popadającego w pijaństwo, traumatyzowanego przez wojnę domową ojca.

Los się jednak do niej uśmiechnął i przed czterema laty dostrzegł ją wizytujący swe majątki hrabia Cassian di Castiliogne, któremu młoda, pracowita i opiekuńcza dziewczyna tak się spodobała, że zaprosił ją do swego pałacu, aby opiekowała się jego najstarszym synem, paniczem Giovanni di Castiliogne.

Paulina do dziś pozostaje osobistą służącą młodego hrabiego, mimo wrogości ze strony jego babki, Franchetta del Florivanti i braku sympatii Julia di Salvini. Giovanni jednak bardzo lubi Paulinę i traktuje ją trochę jak starszą siostrę.

Kanka is built by just the two of us. Support our quest and enjoy an ad-free experience for less than the cost of a fancy coffee. Become a member.

Plotki

Wokół Pauliny krążą złośliwe plotki, jakoby prawdziwym, pierwotnym powodem zaproszenia jej przez Cassiana do pałacu, była po prostu namiętność hrabiego i chęć uczynienia sobie z niej kochanki. Tak zapewne sądziła jego żona, Julia. Nigdy jednak nie złapano Cassiana i Pauliny w jakiejś dwuznacznej sytuacji.

Romans

Do faktycznego romansu przyznała się przed sędzią Guido di Caladri, jednakże nie z Cassianem, tylko z Martin Walker z Kartiny, hrabiowskim lekarzem i guwernerem jego starszych dzieci, głównie panicza Giovanniego. Romans ten jednak wygasł wraz z wyjazdem Kartińczyka, lub - jak utrzymuje sama Paulina - jeszcze przed śmiercią Cassiana.

Niewiasta w opałach

To Paulina stała się tez przyczyną śmierci pewnego chutliwego księdza Augosto de la Valadarco, którego zabił baronet Callisto da Perlasca. Ksiądz Valadarco, mający pełnić funkcje spowiednika mieszkańców Sortivari zaczął się nachalnie zalecać do Pauliny, a gdy jego awanse nie spotkały się z jej przychylnością, próbował wziąć sobie siłą młodą dziewczynę, która miała wówczas zaledwie 15 lat. Baronet Perlasca zorientował się w czym rzecz i kilkukrotnie powstrzymywał księdza po dobroci lub subtelnymi groźbami. W końcu jednak miarka się przebrała i po którejś z rzędu udaremnionej próbie zaciągnięcia dziewczyny do prywatnej komnaty przez księdza, baronet po prostu zadźgał duchownego w pałacowym korytarzu, tam, gdzie napotkał go, jak szarpał się ze swoją ofiarą. Niestety ksiądz był starym przyjacielem biskupa Salvestro Foscarini jeszcze z lat wspólnej nauki w seminarium w Veruggi i to zdecydowało o wydaleniu baroneta z dworu hrabiego, który nie chciał zadzierać z biskupem ani ze swoją żoną zapatrzoną totalnie w biskupa.