Paulina z Santafero to córka ubogiego szlachcica wychowana w niewielkim dworku we względnej biednie i zmuszona już w dzieciństwie przejąć opiekę nad swoim młodszym rodzeństwem, gdy jej matka zmarła.
Gdyby nie łut szczęścia, przyszłoby jej nadal mieszkać w niszczejącym, zadłużonym, rodzinnym dworku wraz z młodszymi braćmi i siostrami pod kuratelą popadającego w pijaństwo, traumatyzowanego przez wojnę domową ojca.
Los się jednak do niej uśmiechnął i przed czterema laty dostrzegł ją wizytujący swe majątki hrabia Cassian di Castiliogne, któremu młoda, pracowita i opiekuńcza dziewczyna tak się spodobała, że zaprosił ją do swego pałacu, aby opiekowała się jego najstarszym synem, paniczem Giovanni di Castiliogne.
Paulina do dziś pozostaje osobistą służącą młodego hrabiego, mimo wrogości ze strony jego babki, Franchetta del Florivanti i braku sympatii Julia di Salvini. Giovanni jednak bardzo lubi Paulinę i traktuje ją trochę jak starszą siostrę.