Maria
del Ludovici (ur. 1510) - spośród rodzin służących hrabiemu Cassian di Castiliogne, najzamożniejsi są właśnie Ludovicii, dzierżący żyzne
dolinki Avrippoli położone nad strumieniem o tej samej nazwie wpadającym
do rzeki Selvistrii w górnym jej biegu.
Stary baron Ludovicii był
człowiekiem o łagodnym i uległym usposobieniu, toteż szczęśliwi znalazł
sobie żonę o twardym i silnym charakterze, która aktywnie wspierała go w
utrzymaniu pozycji jego rodziny, oraz równoważyła niedostatki jego
cnót.
Jednak w pełni swe skrzydła (lub skłonność do terroru, jak
uważają niektórzy z jej krewniaków skarżący się na nią hrabiemu
Cassianowi) rozwinęła dopiero po śmierci ukochanego, lecz słabowitego
męża.
Gdy baron Marco odszedł w 1570 roku z tego świata, Maria
przywdziała żałobną czerń, której nigdy już nie zdjęła, jednak czerń ta
kojarzy się dziś w jej otoczeniu z bezwzględną stanowczością i twardymi
rządami, jakie pani baron narzuciła swym dorosłym synom -Gentile i Rinaldo del Ludovici.
Pierwszy z nich pomaga jej w zarządzaniu rodowym majątkiem,
oraz szkoleniu pospolitego ruszenia (baronessa nie ma żadnych
wątpliwości, że wojna domowa wkrótce zagości w Selvistrii), a młodszy
Rinaldo wstąpił niedawno w szereg kanoników kapituły biskupiej w Veruggi
i służy biskupowi Salvestro Foscarini jako kantor.
Maria Ludovici gorąco
nienawidzi króla Herman Srogi i zapytana o kwestię wojny domowej
zapowiada, że powisi każdego rojalistę, jaki tylko stanie na jej
ziemiach - a jej synowie przytakują matce nie mając póki co innego
wyjścia, choć przynajmniej Rinaldo osobiście przyznaje w kuluarach, że
sam wolałby uniknąć wojny. Jest to z pewnością wpływ biskupa
Foscariniego i jego świty.
Choć sama Maria nie wyjdzie już nigdy
ponownie za mąż, zresztą jej wiek wyklucza ją z grona potencjalnych
kandydatek na żonę dla jakiegokolwiek szlachcica w Ragadzie, to jej dwie
córki - Olimpia del Ludovici oraz Benetta del Ludovici - wciąż stanowią smakowity kąsek dla
średnio-zamożnej szlachty średniego i niższego szczebla w księstwie.
Maria
często odwiedza Veruggię, gdzie składa niezbyt duże, ale regularne
datki na rzecz budowy nowej katedry, oraz zasięga wieści z regiou, kraju
i świata. W Veruggi zamieszkuje też jej rodzina.
------
Hrabia Cassian otrzymuje z Marią za darmo więź na 1 z racji jej wasalnego stposunku wobec jego osoby.
------
Żaden stronnik frakcji rojalistów nie może wykupić więzi z baronessą Ludovici.
------
Pospolite
ruszenie szkolone przez Gentile, to kilkudziesięciu chłopskich rekrutów
pochodzących ze wsi rodowych, którzy szkoleni są do walki w lasach i
wzgórzach. Gentile jaki jego matka bardzo ubolewają, że nie stać ich na
wyposażenie owych rekrutów w konie. W razie czego owa czereda zbrojnego
chłopstwa jest jednak do dyspozycji hrabiego Cassiana na wypadek wojny, o
ile zechce on zwalczać rojalistów.
Word count: 398