Volpi

Rodzina Volpi, z której pochodzi Luccio, mąż Livii, wywodzi się z rodu książęcych łowczych, a lasy Volpi stanowiące jej domenę były początkowo własnością książęcą, którą książę Averardo II Silvestrini nadał w 1230 roku swemu nadwornemu łowczemu wraz z tytułem szlacheckim.
Rodzinna legenda domu Volpich głosi, że lis herbowy pochodzi od sprytu ich przodka, który ocalić miał życie swego księcia przed zamachowcem planującym go uśmiercić w trakcie polowania. Łowczy książęcy miał przywdziać podbity lisim futrem kołpak na głowę, aby upodobnić się do swego pana, noszącego podobne nakrycie głowy i wciągnąć spiskowca w pułapkę.
Mniej zaszczytna wersja tej legendy mówi, że podobna czapka przypadkiem zmyliła zamachowca, który ranił jedynie strzałą z łuku przyszłego kawalera Volpi, zamiast zabić księcia, a naganiacz nie wdział lisiego kołpaka na głowę celowo, lecz z pychy.
Tak, czy inaczej, jego potomkowie aż do niedawna gospodarzyli kilkoma, ukrytymi w lasach Volpi wsiami drwali, bartników i smolarzy, aż w 1563 ich ziemie nie zostały najechane przez plądrujące okolice wojska markalian zmierzających na północ, na Veruggię.
Narodowcy okazali się wyjątkowo zawzięciu wobec przodków Lucia i nikt właściwie nie wie, dlaczego akurat ich włości spotkały się z tak strasznym najazdem. Narodowcy splądrowali w drodze na stolice księstwa wiele innych terenów, ale na ogół były to włości znanych i zagorzałych rojalistów, a nie mało ważnych i zachowujących neutralność rodów. Tak czy inaczej, wszystkie wsie należące do Volpich zostały splądrowane, mieszkańcy wymordowani, wypędzeni, albo uprowadzeni w niewolę, a domy spalone. Zniszczeniu uległ też dwór obronny rodu Volpi, a w ogniu życie stracili prawie wszyscy krewni Lucia.